تشخیص روغن زیتون: هنر یا علم؟
روغن زیتون فرابکر (Extra Virgin) یکی از سالمترین روغنهای جهان است، اما متاسفانه تقلب در آن بسیار رایج است. برخی سودجویان روغنهای ارزانتر مثل ذرت یا سویا را با اسانس زیتون و رنگ مخلوط کرده و میفروشند.
۱. تست بویایی
مهمترین شاخص، بو است. روغن زیتون اصل باید بوی تازگی، بوی علف تازه چیده شده، گوجه فرنگی سبز یا خود میوه زیتون را بدهد. اگر بوی ماندگی، فلز یا روغن سرخکردنی داد، تقلبی یا فاسد است.
۲. تست چشایی
یک قاشق روغن زیتون را در دهان بچرخانید و قورت دهید. روغن اصل باید در انتهای گلو کمی احساس تندی و سوزش (مانند فلفل) ایجاد کند که نشانه وجود آنتیاکسیدان پلیفنول است. اگر مثل آب خوردن بود، احتمالاً روغن تصفیه شده است.
۳. رنگ معیار نیست!
برخلاف تصور عموم، رنگ روغن زیتون (سبز یا زرد) نشاندهنده کیفیت نیست و به نوع زیتون و زمان برداشت بستگی دارد. پس گول رنگ سبز تیره را نخورید.
۴. تاریخ تولید و بستهبندی
روغن زیتون دشمن نور و هوا است. همیشه روغنهایی را بخرید که در بطریهای شیشهای تیره یا حلبی هستند. بطریهای پلاستیکی شفاف بدترین گزینه هستند.